Władysław Hasior

Rzeźbiarz, malarz, scenograf, pedagog. Urodził się 14 maja 1928 roku w Nowym Sączu, zmarł 14 lipca 1999 roku w Krakowie. Studiował w pracowni prof. Mariana Wnuka. Dyplom – ceramiczne Stacje Męki Pańskiej, który obronił w 1958 roku, podarował do fary w Nowym Sączu. Tuż po ukończeniu studiów powrócił do Zakopanego i pracował jako wykładowca w Państwowym Liceum Technik Plastycznych.

Jego twórczość nawiązuje do nowoczesnych prądów artystycznych, ale także do tradycyjnego rzemiosła i wytwórczości o charakterze ludowym. W pracach swych Hasior wykorzystywał przedmioty gotowe – „zużyte rekwizyty codzienności”, które kolekcjonował w swoim domu w Zakopanem.

Władysław Hasior należy do grona najwybitniejszych współczesnych artystów polskich. Był niezwykłą indywidualnością, postacią nietuzinkową i barwną. Na Zachodzie okrzyknięty „najzdolniejszym uczniem Rauschenberga i Warhola”.

Sztandar, lata 70te

asamblaż

150 x 300 cm

Sztandar, lata 70te

asamblaż

150 x 300 cm

Sztandar, lata 70te

asamblaż

150 x 300 cm